Skala Richtera: koncepcja i historia występowania

Historia wyglądu

Siła wszystkich trzęsień ziemi, które występują w różnych częściach naszej planety, jest szacowana w zależności od siły fal sejsmicznych, które im towarzyszą. Wszystko sprowadza się do jednego systemu klasyfikacji, zwanego Skalą Richtera. Po raz pierwszy zaproponował go amerykański sejsmolog Charles Richter w 1935 roku. Dziesięć lat później wraz z kolegą Beno Gutenbergiem uzasadnił swoją teorię, która potem zaczęła być szeroko stosowana w praktyce. Przede wszystkim system został zaprojektowany w celu scharakteryzowania wielkości energii wytwarzanej przez skorupę ziemską. Pomimo faktu, że nie ma ograniczeń skali wielkości, fizyczny limit jej ilości nadal istnieje. Działania podczas trzęsienia ziemi w dużej mierze zależą od jego wydajności.

Wagi Richtera

System zaproponowany przez Charlesa Richtera wykorzystuje skalę logarytmiczną. Jego podstawową zasadą jest to, że każda z następujących liczb całkowitych oznacza trzęsienie ziemi, które jest dziesięć razy większe niż poprzednie. Innymi słowy, jeśli na przykład skala Richtera pokazuje, że wstrząsy ziemi wynoszą 5,0, oznacza to, że ich siła jest 10 razy większa niż wtedy, gdy wskaźnik wynosił 4,0 w tym samym systemie. W takim przypadku nie należy mylić pełnej energii trzęsienia ziemi i jego wielkości. Gdy sekunda zostanie zwiększona o jedną jednostkę, pierwsza zwiększy się prawie trzydzieści razy. Według teorii Richtera wielkości trzęsień ziemi odpowiadają następującym cechom. Szoki, które praktycznie nie są odczuwane, szacuje się na 2,0 punkty; słabe wstrząsy powodujące niewielkie obrażenia - 4,5; przy umiarkowanych obrażeniach ustawiony jest wynik 6,0; najpotężniejsze trzęsienie ziemi znane naukowcom i kiedykolwiek miało miejsce na planecie, cechowało się znakiem 8,5 punktu w skali.

Obszar trzęsienia ziemi

Powszechnie wiadomo, że każde z trzęsień ziemi składa się z jednego pchnięcia lub szeregu z nich. Pojawiają się one w związku z występowaniem uskoków w skorupie ziemskiej i przemieszczaniem się mas skalnych wzdłuż nich. Na podstawie wykonanych obliczeń wielkość powierzchni przemieszczenia skał podczas ledwie wyczuwalnych wstrząsów wynosi kilka metrów wysokości i szerokości. W przypadku, gdy skala Richtera symbolizuje wstrząsy o wielkości około pięciu punktów, wielkość ognisk sięga kilku kilometrów. W przypadku silnych trzęsień ziemi o katastrofalnych skutkach długość przemieszczeń na głębokości może wynosić około 50 km - o długości do tysiąca kilometrów. Długość źródła najpotężniejszego trzęsienia ziemi spośród wszystkich znanych trzęsień ziemi wynosiła 1000 km, a głębokość wynosiła 100 km (większa wartość jest niemożliwa, ponieważ substancja ziemska poniżej tego poziomu jest w stanie podobnym do topnienia).

Wnioski

Podsumowując, należy zauważyć, że skala Richtera charakteryzuje wpływ, jaki wywierają trzęsienia ziemi na powierzchnię. Ten system pomiarowy pokazuje szkody wyrządzone konkretnemu obszarowi. Trzęsienie ziemi uzyskuje dokładny wynik dopiero po zbadaniu obszaru pod kątem deformacji powierzchni i uszkodzeń konstrukcyjnych. Według ekspertów i naukowców na naszej planecie nie mogą wystąpić wstrząsy ziemi, których wielkość wyniesie co najmniej dziewięć punktów.

{$adcode4}